ΣΠΕ Τύμπου

ΣΠΕ Τύμπου

Την δεκαετία του 1920 βρισκόταν σε έξαρση η εκμετάλλευση του αγροτικού κόσμου από τους επιτήδειους τοκογλύφους, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι τη φτώχεια της εποχής εκείνης, κυριολεκτικά ρουφούσαν το αίμα του αγροτικού κόσμου, αρπάζοντας περιουσίες και ξεσπιτώνοντας ολόκληρες οικογένειες. Σανίδα σωτηρίας για τους αγρότες στάθηκε ο Συνεργατισμός ο οποίος, αφού τους απάλλαξε από το βραχνά της τοκογλυφίας, τους βοήθησε να προχωρήσουν στην ανάπτυξη και στην προκοπή. Οι Τυμπιώτες ασπάστηκαν και πίστεψαν στα ιδανικά του Συνεργατισμού, ενσυνείδητα εργάστηκαν για το στέριωμά του και φυσιολογικά το κίνημα γνώρισε στο χωριό αυτό μια άνθιση που σε πολύ λίγα χωριά τη γνώρισε.

Το 1927 ένα από τα θύματα των τοκογλύφων, ήταν κάποιος Χρύσανθος. Φτωχός οικογενειάρχης, με έντεκα παιδιά, επειδή δεν μπορούσε να πληρώσει τα χρέη του, του πώλησαν όλη την περιουσία του και βρέθηκε αυτός και η πολυμελής οικογένειά του στο δρόμο. Αυτό το περιστατικό, καθώς και άλλα παρόμοια που προηγήθηκαν, ήταν η αφορμή να αποφασίσουν οι κάτοικοι του χωριού να ιδρύσουν τη Συνεργατική.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1927, είκοσι άτομα ίδρυσαν τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Τύμπου. Οι αρχικές καταθέσεις ήταν 80 λίρες. Η ανάπτυξη της Εταιρείας ήταν ραγδαία. Ο ρόλος της στην ανάπτυξη του χωριού και στη ίδια τη ζωή των κατοίκων υπήρξε τεράστιος. Πολύ σύντομα η Εταιρεία απέκτησε τα δικά της ιδιόκτητα σύγχρονα μηχανήματα, θεριστική μηχανή (κομπάιν), τρακτέρ, άροτρα και όλα τα χρειαζούμενα για τη σπορά και το θερισμό. Χειριστής των μηχανημάτων αυτών, υπάλληλος της ΣΠΕ, ήταν μέχρι το 1974 ο Χριστάκης Κουρέας. Ο γεωργός, δήλωνε την εποχή της σποράς τον αριθμό των σκαλών και τα συγκεκριμένα χωράφια που θα έσπερνε. Η ΣΠΕ του παραχωρούσε με πίστωση (δάνειο) τον σπόρο, τα λιπάσματα και αναλάμβανε με τα μηχανήματά της τα πάντα,  από το όργωμα μέχρι και το θερισμό και την αποθήκευση των σιτηρών. Ο γεωργός ξοφλούσε όλες τις υποχρεώσεις του στη ΣΠΕ μετά το θερισμό.

Η ασφάλεια που ένοιωθαν πια οι γεωργοί της Τύμπου, με την παρουσία της Συνεργατικής και την απαλλαγή τους από το βραχνά των τοκογλύφων, είχε σαν αποτέλεσμα να προσπαθήσουν, πάλι με τη βοήθεια της Συνεργατικής να αυξήσουν τη γη τους. Για το θέμα αυτό ο Ιωάννης Ασσιώτης σε συνέντευξή του στα πλαίσια του προγράμματος «Δεν Ξεχνώ» στο πρώτο πρόγραμμα του ραδιοφώνου του ΡΙΚ (1988), θυμάται:

«Γύρω στο 1960 ήμουν μέλος της επιτροπείας της Συνεργατικής. Είχαμε διαπραγματευθεί ένα τσιφλίκι 1200 σκάλες, το λεγόμενο Τσιόρλετσι, το οποίο προσυμφωνήσαμε αντί 20 χιλιάδων λιρών. Τότε δυστυχώς ήτο η εποχή της ανακηρύξεως της Δημοκρατίας και έφορος των Συνεργατικών ήτο ο Κενάρ Εφέντης και γραμματέας των Συνεργατικών Εταιρειών ο Σιεσρέτ Εφέντης. Το τσιφλίκι αυτό το εποφθαλμιούσε το τουρκικό χωρίο η Μόρα και έτσι παρ’ όλο ότι χρησιμοποιήσαμε όλα τα μέσα και παρ’ όλας τας υποσχέσεις που μας έδιναν, το δάνειο μας το ενέκριναν μίαν ημέρα μετά που έληγε η διορία καταβολής του για την αγορά του κτήματος αυτού. Και έτσι το τσιφλίκι αυτό μας το επήραν οι Τούρκοι. Αλλά μας συνέτισε η πράξη αυτή για να μπορούμε να αντεπεξέλθουμε τις νέες αγορές τις οποίες θα ευρίσκαμε. Μας εδόθη η ευκαιρία ακριβώς μετά ενάμιση χρόνο, εις το τσιφλίκι Μαρκό, για μία αγορά κτήματος 1500 σκαλών, για την οποία είχα την πρωτοβουλία εγώ, χωρίς να αναφέρω τίποτε, μέχρι που έκλεισα την αγορά αυτή και κάλεσα άλλα εννέα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων τον Λοΐζο Χρυσάνθου, τον Κώστα Σιακαλλή, τον Νίκο τον Παπαθανασίου και άλλους και κάμαμε, μέσω της ΣΠΕ, ένα δάνειο από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα και επήραμε το κτήμα αυτό. Μετά ενάμιση χρόνο, αποκτήσαμε και καλυτέραν πείρα, είχαμε άλλες χίλιες σκάλες, εις τες οποίες πάλι κινήθηκα με την ίδια μυστικότητα και με τον ίδιο τρόπο και αγοράσαμε τις σκάλες αυτές εις τες οποίες συμπεριέλαβα άλλα δεκατρία άτομα τα οποία ήτο ο Γεώργιος Στυλλή, ο Χριστόδουλος Παπαθανασίου, οι οικογένειες τους Τζιακούρηες, του Μαραθοβουνιώτη και άλλοι. Με τον τρόπο αυτό έχουμε επαυξήσει πάρα πολύ τη γη μας, η οποία ήτο μία εύφορος και καλλιεργήσιμη γη, η οποία απέδιδε αρκετά.»

Την 31ην Ιουλίου 1974 οι καταθέσεις της ΣΠΕ ήταν περίπου 350 χιλιάδες λίρες και είχε αποθεματικό 18 χιλιάδες λίρες. Είχε 450 εγγεγραμμένα μέλη και το όριο δανεισμού ήταν 1200 λίρες στο κάθε μέλος.

 

Σχολιάστε