Author: admin

Συνέντευξη Μιχαήλ Σταυρή

Συνέντευξη Μιχαήλ Σταυρή

Συνέντευξη του Μιχαήλ Σταυρή (Μιχαηλουθκιού) στους Πανίκκο Σταυρή και Φίλιππο Καρατσιόλη, Ιανουάριος 2002.

Οι αναμνήσεις του από τη ζωή στο χωριό.

Αρχείο Οικογένειας Π. Σταυρή.

 

 

«Δεν Ξεχνώ» 1988 – Αφιέρωμα στην Τύμπου

«Δεν Ξεχνώ» 1988 – Αφιέρωμα στην Τύμπου

 

ΡΙΚ – Εκπομπή “ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ” 1988

Μιλούν οι Γεωργιος Μεσαρίτης (τέως κοινοτάρχης Τύμπου), Ιωάννης Ασσιώτης, Λοίζος Χρυσλανθου, Γεώργιος Στυλλή Τύλληρου, Νίκος Λοϊζίδης, Χριστόδουλος Παπαθανασίου και Μαρούλα Σιάκκα.

Μιλούν για την ιστορία του χωριού, τις ασχολίες των κατοίκων, την ίδρυση, τη λειτουργία και την προσφορά της ΣΠΕ Τύμπου, τις εκκλησίες και τα ξωκλήσια της, τη νοσταλγία για το χωριό και τον πόθο για λευτεριά και επιστροφή.

Αρχείο οικογένειας Π. Σταυρή

 

 

Τύμπου 1970 (Β)

Τύμπου 1970 (Β)

Σκηνές από την κατεχόμενη Τύμπου του 1970.

Διακρίνονται οι οικογένειες Ανδρέα Αθανασιάδη, Μιχαήλ Σταυρή, Κώστα Νικολαΐδη. Επίσης διακρίνονται η Νίκη Μεσαρίτου (Μουχτάρενα), Φλουρέντζα Λοϊζίδου (Μαμμού), Αργυρή Παπαθανασίου κ.α.

Αρχείο οικογένειας Π. Σταυρή.

 

Τύμπου 1970 (Α)

Τύμπου 1970 (Α)

Το βίντεο γυρίστηκε γύρω στο 1970. Περιλαμβάνει σκηνές από την κατεχόμενη Τύμπου. Διακρίνονται μέλη της οικογένειας Τσιαττέ, Μιχαήλ Σταυρή, Ανδρέα Αθανασιάδη, Κώστα Νικολαΐδη, Κακουλλή. Επίσης διακρίνονται o Κώστας Αμβροσίου (Τουρκόπουλος), Γεώργιος Χριστοδουλίδης (Σεράνο), Παναγιώτης Γεωργίου (Πατής) κ.α.

Το γύρισμα έγινε με μηχανή προβολής – projector (τεχνολογία της εποχής) και ως εκ τούτου η ποιότητα είναι ανάλογη. Οι μνήμες όμως αβίαστα ξυπνούν.

Αρχείο οικογένειας Π. Σταυρή.

 

Αντί καλωσορίσματος

Αντί καλωσορίσματος

Τα σπίτια του χωριού γκρεμίστηκαν σχεδόν όλα. Το νεκροταφείο έγινε λέσχη αξιωματικών. Οι στρατιώτες του Αττίλα σεργιανίζουν στα στενά κάποιου τόπου που ονομάζουν “Kirklar”. Από την άλλη οι παππούδες να ζουν με τις φωτογραφίες τους, να κοιτάζουν μιαν άλλη, περασμένη, ζωή μέσα από τις εικόνες. Να κρατούν αεροφωτογραφίες του χωριού που ανακάλυψε κάποιος γνωστός τους και να προσπαθούν να σχηματίσουν νοητικά την τοπογραφία: “Δαμαί ήταν ο καφενές, δαμαί το σκολείον, δαμαί ήταν τα δεντρά του τζυρού μου…”. Και να δείχνουν με το δάχτυλο ένα κενό τοπίο. Ποιο Kirklak; Μόνο Τύμπου ξέρουν. Και Τύμπου ξέρουν τα παιδιά τους, Τύμπου ξέρουν τα εγγόνια τους. Όσο η θύμησή τους, όσο οι μνήμες είναι ζωντανές, η Τύμπου θα ζει!

Αυτός είναι ο σκοπός δημιουργίας του παρόντος ιστοχώρου. Τίποτα δεν χάνεται παρά μόνο αν πάψουμε να το θυμόμαστε. Έτσι, σε μια προσπάθεια αναζωπύρωσης της μνήμης, δημιουργήσαμε τη σελίδα αυτή στοχεύοντας στη συνεχή τριβή, ενημέρωση και στην καλύτερη οργάνωση των Τυμπιωτών.

Η Τύμπου ζει. Ζει μέσα από τις αφηγήσεις, μέσα από τις φωτογραφίες και τους πίνακες, μέσα από τις συνάξεις των χωριανών, μέσα στο “κάμε Θεέ μου να πάμεν πίσω πριν πεθάνουμε” του παππού και της γιαγιάς μας, μέσα στα μάτια των εγγονιών και των δισέγγονών τους που όταν ρωτηθούν για την καταγωγή τους απαντούν “είμαι που την Τύμπου”.

Οι Τυμπιώτες θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι την επιστροφή μας. Μαζί μας οι Τυμπιώτες που πέρασαν και οι Τυμπιώτες που θα έρθουν, δίνουμε τον όρκο που έδωσε κάποτε ο Παντελής Μηχανικός:

“Και τότες | κατάμονος | μέσα στην απέραντη ερημιά | γονάτισα στη γη μου | και της ορκίστηκα ακόμη μια φορά: | “Εγώ θα πιστεύω”.”